Po zdefiniowaniu w pliku /etc/exports katalogu, który chcemy eksportować, uruchamiamy polecenie exportfs, aby przetworzyć plik /etc/exports i zbudować plik /var/lib/nfs/xtab. PLik xtab zawiera informacje na temat aktualnie eksportowanych katalogów, jest to również plik czytany przez mountd podczas przetwarzania żądań montowania pochodzących od klientów. Aby przetworzyć wszystkie rekordy w pliku /etc/exports, należy z wiersza poleceń uruchomić exportfs, z opcją -a;

#exportfs -a

Polecenie to eksportuje wszystko, co znajduje się w pliku exports i zazwyczaj jest uruchamiane przez skrypt startowy podczas ładowania systemu.
Możliwe jest też użycie polecenia exportfs w uruchomionym systemie. Jeżeli edytujemy plik /etc/exports i chcemy, żeby zmiany zostały uwzględnione bez przeładowania systemu, możemy użyć opcji -r;

#exportfs -r

Opcja -r powoduje, że polecenie exportfs synchronizuje zawartość plików exports i xtab. Elementy dodane do pliku exports są dodawane do pliku xtab, a elementy, które zostały usunięte, są usuwane z pliku xtab.

Możemy nawet użyć exportfs do wyeksportowania katalogu, który nie jest wpisany w pliku /etc/exports. Na przykład załóżmy, że chcemy tymczasowo wyeksportować katalog /usr/local do klienta docent z uprawnieniami do odczytu i zapisu. Możemy w tym celu użyć następujących polecenia:

#exportfs docent:/usr/local -u

Opcja -u może być połączona z opcją -a, aby zakończyć eksport wszystkich systemów bez kończenia pracy demona NFS:

#exportfs -ua

Pomimo wszystkich tych funkcji, polecenie exportfs zazwyczaj nie jest wykorzystywane do eksportowania pojedynczych katalogów. Zazwyczaj jest używane z opcją -a lub -r do przetworzenia wszystkich rekordów z pliku /etc/exports. Na przykład skrypt nfs w Red Hat przed uruchomieniem demona wykonuje polecenie exportfs -r.

Gdy demony są już uruchomione, a plik exports zostanie przetworzony przez polecenie exportfs, klient może montować i używać systemów plików oferowanych przez serwer.

Więcej informacji w:

#man exportfs